Poradnia leczenia bólu

Poradnia zajmuje się kompleksowym leczeniem przewlekłych zespołów bólowych, które nie mogą być złagodzone lub wyeliminowane leczeniem przyczynowym, a które w efekcie prowadzą do zmniejszenia wszelkiej aktywności i obniżenia jakości życia. Zwalczanie takiego bólu jest podstawą zwiększenia komfortu codziennego funkcjonowania i znaczącej poprawy kondycji psychofizycznej.

Do poradni leczenia bólu udają się pacjenci w trakcie terapii rozpoznanej choroby, będącej źródłem zespołów bólowych, które nie ustępują w trakcie terapii.  W ramach poradni wykonywane są między innymi blokady, mezoterapie.

Do Poradni Leczenia Bólu powinny udać się osoby, które cierpią na:

• przewlekłe bóle kostne, stawowe, mięśniowe, kręgosłupa i inne bóle narządu ruchu;
• bóle neuropatyczne, nerwobóle;
• bóle głowy;
• przewlekłe bóle pourazowe, pooperacyjne;
• bóle o podłożu nowotworowym;
• ostre bóle w zespole rwy kulszowej, rwy udowej, rwy barkowej;
• zespoły korzeniowe, zespoły rwy kończyn górnych i kończyn dolnych;
• ból stawu krzyżowo-biodrowego;
• ból stawów międzykręgowych;
• ból stawu biodrowego;
• ból stawu kolanowego.

Pacjent wybierając się na wizytę w poradni leczenia bólu zjawia się z kompletem dokumentacji medycznej od poprzednich specjalistów, badaniami jakie zostały wykonywane oraz wykazem obecnie stosowanych leków. Po przeprowadzeniu wywiadu lekarskiego, zbadaniu stanu zdrowia, lekarz dobiera indywidualny tryb leczenia odpowiedni dla danego pacjenta.

Do poradni specjalistycznej wymagane jest skierowanie od lekarza ubezpieczenia zdrowotnego.

Przygotowanie pacjenta do blokady:

1. Odstawienie w dniu zabiegu leku p/zakrzepowego (np. Eliquis, Xarelto, Prdaksa) – po zabiegu uzupełnienie dawki.
2. Poinformowanie lekarza o ewentualnych uczuleniach na leki (Bupivacaina, Lignokaina, Ropivacaina).
3. Poinformowanie lekarza o zaburzeniach krzepnięcia np. niski poziom płytek krwi, łatwi siniaczenie itp.
4. Przy niektórych blokadach konieczne przyjście z osobą towarzyszącą – znieczulenie w rozworze kanału kręgowego, kriolezji.
5. Zakaz prowadzeni auta i innych maszyn w dniu zabiegu.
6. Po zabiegu z użyciem środków sterydowych możliwy wzrost ciśnienia tętniczego i glikemii. 
7. Wskazane umycie skóry w miejscu blokady (np. plecy).

Zalecenia dla pacjentów ze stopą cukrzycową:

1. Optymalna kontrola glikemii, modyfikacja stylu życia (odchudzanie, aktywność), leczenie dyslipidemii i nadciśnienia oraz zaprzestanie palenia i ograniczenie alkoholu są podstawą zapobiegania i spowalniania progresji neuropatii cukrzycowej.
2. Pielęgnacja stóp (regularne badania, samokontrola, unikanie urazów) zmniejszają ryzyko owrzodzeń i amputacji; konieczne regularne wizyty kontrolne (zalecenia różnie podają: co 6–12 miesięcy i/lub częściej przy postępujących objawach).

Mezoterapia – jest to minimalnie inwazyjna forma terapii obejmująca śródskórne wielopunktowe mikrozastrzyki na głębokość 3–4 mm przy użyciu specjalistycznych igieł o długości 4–12 mm i średnicy 0,3 mm (30G). Efekt terapeutyczny mezoterapii jest mechaniczny (związany z    wstrzyknięciem), podrażnienie receptorów w skórze i tkance podskórnej oraz chemiczny (związany z podaniem leku, wyrobu medycznego lub mieszaniny). Mikrozastrzyki i wstrzyknięta substancja mogą wywołać uwalnianie endorfin, zarówno poprzez stymulację receptorów komórkowych, jak i śródskórnych struktur nerwowych. Ponadto następuje modulacja mezodermalna. W miejscowej terapii przeciwbólowej może oferować korzystny wpływ ochrony leków w porównaniu z głębokimi drogami pozajelitowymi, np. podawanie domięśniowe, ponieważ stwierdzono, że powoduje kilkakrotnie wyższą immunogenność, prawdopodobnie ze względu na strukturę i funkcję tkanki podskórne. Stosowane leki to 1% lignokaina , MD Muscle.

Mezoterapia – zalecenia dla pacjenta po zabiegu:

1 . Bezpośrednio po zabiegu (0–24 h):

1. 1. Nie nakładaj makijażu ani kolorowych kosmetyków na obszar zabiegowy przez min. 24 h; delikatnie przemyj skórę wodą i osusz czystym ręcznikiem;
   2. Unikaj gorącego prysznica, kąpieli, sauny oraz basenu; stosuj delikatne chłodne okłady w razie obrzęku;
   3. Nie spożywaj alkoholu przez 24 h i ogranicz kofeinę bezpośrednio po zabiegu.
   4. W razie otrzymania od wykonawcy małej ilości preparatu – stosuj zgodnie z instrukcją (np. na noc).

2. Kolejne 72 godziny po zabiegu:

1. 1. 1. Unikaj ekspozycji na słońce/solarium przez min. 72 h i stosuj krem z filtrem od momentu, gdy skóra na to pozwoli;
      2. Nie uprawiaj intensywnego sportu ani nie wykonuj masaży w miejscu zabiegowym przez 72 h (dokładny czas ustali wykonawca);
      3. Ogranicz kontakt ze zwierzętami domowymi i zadbaj o czystą pościel/ręczniki przez pierwsze dni.

3. Leki i inne zabiegi:

1. 1. Nie przyjmuj NLPZ ani leków przeciwzakrzepowych (Warfin , Acenocumarol), poinformuj lekarza;
   2. Zaplanuj inne terapie estetyczne/laserowe po konsultacji z wykonawcą – zachowaj odpowiednie odstępy;
   3. Przy skłonności do opryszczki możliwa jest profilaktyka przeciwwirusowa (np. acyklowir) – stosuj zgodnie z zaleceniem;
   4. Po mezoterapii skóry głowy: przez krótki czas nie myj włosów i unikaj suszarek/źródeł ciepła; dbaj o nawodnienie.

4. Oczekiwane reakcje i możliwe powikłania:

1. 1. Typowe, przemijające: zaczerwienienie, obrzęk, tkliwość, niewielkie siniaki – zwykle ustępują w ciągu kilku dni;
   2. Możliwe reakcje alergiczne, zmiany pigmentacyjne, ziarniaki lub reakcje zapalne przy nieprawidłowym podaniu; rzadko – zakażenia, w tym atypowe (np. mykobakteryjne);
   3. Przy niewłaściwej aseptyce lub nieprzestrzeganiu zaleceń grozi infekcja wymagająca leczenia (leczenie może być długotrwałe).

5. Kiedy pilnie zgłosić się do placówki/lekarza:

1. 1. Narastający ból, pogłębiające się zaczerwienienie, rozprzestrzeniająca się wysypka lub pojawienie się ropnych guzków;
   2. Gorączka, powiększający się obrzęk, trudności w oddychaniu lub obrzęk twarzy (objawy alergii);
   3. Utrzymujące się zmiany >7 dni lub pogorszenie stanu gojenia.

6. Postępowanie w razie drobnych krwiaków/obrzęku i przyspieszenie gojenia:

1. 1. Stosowanie chłodnych okładów bezpośrednio po zabiegu (krótkotrwale) oraz opatrunków hydrożelowych może przyspieszyć redukcję obrzęku i siniaków.
   2. Unikać masażu w miejscu wkłuć i nie stosować silnych preparatów miejscowych bez konsultacji.

7. Plan dalszego leczenia i utrzymanie efektów:

1. 1. Standardowo seria:

• • • faza początkowa co 7–14 dni (zwykle 4–6 zabiegów),
    • faza podtrzymująca (zabiegi co 1–2 miesiące) – indywidualnie ustala wykonawca.

1. 1. Utrzymanie efektu wymaga odpowiedniej pielęgnacji domowej: nawilżanie, fotoprotekcja, zdrowy styl życia (ograniczenie alkoholu, palenia, nadmiernej ekspozycji UV).

8. Przeciwwskazania – przypomnienie: ciąża, karmienie piersią, aktywne infekcje skóry w miejscu zabiegu, uczulenie na składniki preparatu, niektóre choroby ogólnoustrojowe, stosowanie retinoidów systemowych lub leków przeciwzakrzepowych (szczegóły podczas kwalifikacji).

Podsumowanie: stosuj się do zaleceń higienicznych i ograniczeń (UV, alkohol, wysiłek, leki) oraz obserwacji skóry – przy niepokojących objawach skontaktuj się z Mościckim Centrum Medycznym pod numerem 146 880 550, który niezwłocznie poinformuje lekarza prowadzącego.

 

Zalecenia dla pacjenta po zabiegu kriolezji

Praktyczne zalecenia po zabiegu dla pacjenta po przezskórnej krioanalgezji/kriolezji:

1 . Postępowanie bezpośrednio po zabiegu:

1. 1. Obserwacja po zabiegu 15–30 minut; po spełnieniu kryteriów stabilności pacjent może wrócić do domu samodzielnie lub w towarzystwie opiekuna w zależności od lokalizacji zabiegu i stanu pacjenta.
   2. Przejściowe wzmożenie dolegliwości przez kilka dni po zabiegu (przejściowe nasilenie bólu nie jest traktowane jako powikłanie) oraz o możliwości niewielkiego dyskomfortu w miejscu wkłuć trwającego do ~3 tygodni.

2 . Leczenie przeciwbólowe, objawy oczekiwane:

1. 1. W razie dyskomfortu po zabiegu można stosować leki przeciwbólowe nieopioidowe (np. paracetamol do 4 g dziennie, NLPZ np.: Ibuprofen do 3×600 mg) zgodnie z zaleceniem lekarza.
   2. Oczekiwać można stopniowej poprawy bólu; efekt terapeutyczny pełniej ujawnia się z upływem czasu (w praktyce pierwsza kontrola po około 2 miesiącach).

3. Aktywność i rehabilitacja:

1. 1. Do pierwszej kontroli (zwyczajowo ok. 2 miesiące) zalecane jest unikanie czynności przeciążeniowych (m.in. sporty skokowo–biegowe, ciężkie dźwiganie); pozostałe codzienne aktywności można wykonywać zwykle normalnie z zachowaniem ostrożności wobec przeciążeń.
   2. Jeśli ból ustąpi i lekarz/rehabilitant zaleci ćwiczenia, włączać je stopniowo pod kontrolą (indywidualne zalecenia zależą od pierwotnej etiologii bólu i planu terapeutycznego).

4. Opieka nad miejscem wkłucia i ryzyko powikłań:

1. 1. W miejscu wkłucia zwykle występują małe nacięcia/otworki; utrzymywać miejsce czyste i suche przez pierwsze dni, obserwować za oznakami zakażenia (zaczerwienienie, nasilony ból, obrzęk, wysięk, gorączka) – dokumenty opisują niską częstość infekcji w doświadczeniu autorów, lecz należy reagować na objawy infekcyjne.
   2. Mogą wystąpić krwiaki w miejscu interwencji (opisane przypadki) – przy nasilonym krwawieniu/rozległym krwiaku zgłosić się do lekarza.
   3. Ryzyko trwałych ubytków neurologicznych lub krwawień w serii autorów było bardzo niskie; jednak należy natychmiast zgłosić się w razie pojawienia się nowych objawów neurologicznych (osłabienie siły mięśniowej, znaczne zaburzenia czucia, porażenie).

5. Przeciwwskazania i leki przeciwzakrzepowe:

1. 1. Przed zabiegiem przeciwwskazaniem są zaburzenia krzepnięcia i przewlekłe stosowanie leków przeciwzakrzepowych; dokumenty wymieniają to jako istotne przeciwskazanie.
   2. Dokumenty nie precyzują jednoznacznie, kiedy wznowić terapię przeciwzakrzepową po zabiegu – decyzję o wznawianiu leków przeciwzakrzepowych należy zawsze uzgadniać indywidualnie z lekarzem prowadzącym/antykoagulacyjnym, biorąc pod uwagę ryzyko krwawienia i konieczność zabiegu.

6. Oczekiwany przebieg czucia i długoterminowe informacje:

1. 1. Po krioanalgezji mogą wystąpić przejściowe zaburzenia czucia (przeczulica lub niedoczulica) w obszarze unerwienia leczonego nerwu; w opisywanych badaniach częstość tych zdarzeń była niska, a powrót do prawidłowego czucia wzdłuż.

 

Lekarze